Çumra 26 Haziran

Bedir'de büyük bir zafer nasip oldu. Ertesi yıl müşrikler üç bin kişilik bir ordu ile intikam amacıyla Medine yakınlarına kadar geldiler. Peygamberimiz önce Medine içinden savunma savaşı taraftarı idi. Ama genç sahabiler ve çoğunluk dışarıda düşmanı karşılamak istediler. Efendimiz de zırhını giydi ve Uhud dağı eteklerine kadar geldi. Üç yüz münafık yoldan geriye döndüler ve askerin sayısı yedi yüze düştü. Bunlardan ellisini Ayneyn denilen okçular tepesine yerleştirdi, arkadan gelecek bir tehlikeyi kesmek istedi.

Savaşın ilk safhasında düşman püskürtüldü, ancak ganimet toplama amacıyla okçular tepesini tutanlar yerlerini terketti. Buradan tekrar hücuma geçen düşman, müslümanlara zayiat verdirdi, ancak tam bir zafer kazanmadan döndüler. Efendimiz arkalarından bir müddet dahi takip ederek düşmanın dönmemesi için cesaretini kırdı. Hasılı Bedir'deki zaferi bu savaşta göremediler müslümanlar. Rabbimiz burada lidere sadakatsizliğe ve ganimet düşkünlüğüne bir ders ve ceza verdi.

Gelelim bugüne; Devletimiz İsrail'e savaş açsa, bir münafık grup varki liderin arkasında durmayıp ayrılacaklar. En zor zamanda devleti yalnız koyacaklar. İç cephemiz sağlam değil, dökülüyor. İngilizlerden medet uman bir muhalefetten başka ne beklenir.

Sayın Cunhurbaşkanını düşündüren de bu dağınık iç cephe. İç cephemiz bir ve beraber olabilseydi biz İsrail'i çoktan vurmuştuk. Ne içimiz sağlam, ne de diğer İslam ülkeleri hazır. O yüzden bin ölçüp bir biçiyoruz. Selamlar.