NEYİ GÖRÜYORLAR VE KİME BAĞIRIYORLAR?
Anadolu Türk insanı olarak maniler, tekerlemeler, hoyratlar, destanlar her hepsi manzum olarak söylenir. Bizler şiiri destanlar marşlar, türküler ve ağıtlarla öğrendik.
Türkmen Kocası Yunus Emre’den anamızın ak sütü öz Türkçe yazılmış ve asırlardır Anadolu Türk İnsanının dilinde söylenen ilahilerle tanıdık.
Hala ben torunum Elif Beyza ile bahçeye giderken beraber söylediğimiz;
Dağlar ile taşlar ile,
Çağırayım Mevla’m seni,
Seherlerde kuşlar ile
Çağırayım Mevla’m seni!
-
Sular dibinde mâhiyle,
Sahralarda âhû ile,
Abdal olup yâhû ile,
Çağırayım Mevla’m seni!
……
Yunus okur diller ile,
Ol kumru bülbüller ile,
Hakkı seven kullar ile,
Çağırayım Mevla’m seni!
**
İlkokul Öğretmenim rahmetli Osman Özkan bizlere şiir okur ve okuturdu;
İlkokullu yıllarda birçoğumuz benim hatırlatmamla hatırlayacaktır. Türkçe okuma kitabından hatırlıyorum.
İki öğrenci karşılıklı olarak okurduk.
Kendi çapımızda tiyatro mu yapıyorduk?
Galiba Behçet Kemal Çağlar'a ait bir şiir, ilkokuldaki Türkçe kitaplarından hatırlarız kendisini, her kıtada bir mevsimi anlatırdı..
*
Şimdi birileri avaz avaz bağırıyorlar.
Şimdi bağıranlar acaba neyi görüyorlar da bağırıyorlar?
Burada yeri gelmişken görmekle ilgili fıkra paylaşalım mı?
Bir akıl hastanesinde deliler her teneffüste dışarı çıktıkları zaman sırayla duvardaki bir deliğin içine bakıyormuş. Bir gün doktor bahçede yürürken bunları görmüş ve doktorda merak edip deliğe bakmaya gitmiş tam deliğin yanına geldiği zaman. Deliler;
--- Sıraya geç! Diye bağırmışlar doktor sıraya geçmiş sıra ona geldiği zaman doktor eğilmiş deliğe bakmış bakmış bir şey görememiş doktor arkasını dönmüş;
--- Ben bir şey göremedim. Demiş bunun üzerine arkasındaki deli;
--- Ben 40 yıldan beri bakıyorum bir şey göremiyorum sen ilk bakışta mı göreceksin! Demiş.
--- Sahi siz nereye bakıyor ve ne görüyorsunuz?
**
Biz gelelim Behçet Kemal Çağlar’ın “Neyi Gördün” şiirine;
Kış kıtası şöyledir:
Gördüm… gördüm… gördüm… gördüm…
Dur, bağırma avaz avaz,
Neyi gördün a yaramaz?
—Isıtmayan güneş gördüm…
Sobalarda ateş gördüm…
Dağlar taşlar bembeyazdı,
Sokakta kış evde yazdı…
Evi ne çok sevsem azdı…
İlkbaharsa şöyle:
Gördüm gördüm gördüm gördüm!
Dur bağırma avaz avaz,
Neyi gördün a yaramaz?
Kırlar çiçek açtı açtı
Kırlangıçlar uçtuuçtu
kar eridi, sular coştu..
ah ne hoştu, ah ne hoştu..
Sonbahar;
Oh açıldı gözüm gönlüm
Gördüm gördüm gördüm gördüm
—Dur bağırma avaz avaz
Neyi gördün a yaramaz
Neler gördü neler gözüm
Dalda salkım salkım üzüm
Yerde yaprak sarı sarı
Yağmur coşturdu suları
Tepelere seller indi
Ne güzeldi ne güzeldi.
**
Şimdi sonbaharın son ayı kasım ayındayız değil mi?
Geçmiş yıllarda yazmış olduğum şiirle yazımızı bitirelim mi?
Sonbaharın son ayında,
Bir çiçek var oku yayında,
Tabiat yeşilliğe varda ederken,
Kasımpatı ise balayında!











0 Yorum