Çumra 26 Haziran

Daha dün Kocaeli Gebze’de yaşanan olay… Yanında küçücük yavruları olan bir baba, hızla geçen cip sürücüsüne sadece “yavaş git” diye tepki gösteriyor. Ama ne oluyor? O cipten inen şahıs, hiç utanmadan, sıkılmadan, çocukların gözü önünde babaya tokat atıyor. Düşünebiliyor musunuz? Bir babanın onurunu çocuklarının yanında ayaklar altına almak ne demektir?

Hani biz “Türk milleti misafire hürmet eder, büyüğe saygı duyar, küçüğe şefkat gösterir” derdik. Nerede kaldı bizim bu değerlerimiz?

Bugün trafikte en ufak bir tartışmada bıçaklar, sopalar konuşuyor. Dün Ankara’da kavga yüzünden bir gencin canı gitti, geçen hafta İstanbul’da minibüste yol verme meselesinden insanlar birbirine saldırdı. Markette kasada sıraya girme kavgası, park yüzünden silah çekme olayları, yolda omuz atma yüzünden yumruklaşmalar… Allah aşkına, ne hale geldik?

Bizim ecdadımız komşusu açken tok yatmazdı. Bir misafiri geldiğinde en güzelini ikram ederdi. Bizim Peygamberimiz (s.a.v.) “Mümin, elinden ve dilinden insanların emin olduğu kimsedir” buyuruyor. Şimdi soruyorum size: Bizim elimizden ve dilimizden kim emin?

Bir tokat, sadece bir yüzü acıtmaz. O tokat, o babanın çocuklarının kalbine iner, “babamı koruyamadılar” diye içlerine bir korku düşer. Yarın o çocuk büyüdüğünde ya içine kapanır ya da o şiddeti örnek alır. İşte böyle böyle toplumu bozuyoruz.

Değerli dostlar,

Bugün ihtiyacımız olan şey kabadayılık değil, merhamettir. Şiddet değil, saygıdır. Tokat değil, tebessümdür. Yolda kavga etmek yerine selam verelim, trafikte sabır gösterelim, çocuklarımızın önünde örnek olalım. Çünkü unutmayalım: Bizim davranışlarımız, yarının neslini şekillendiriyor.

Ben bu olayı nefretle ve şiddetle kınıyorum. İnşallah bu tür olayların son bulması için hep birlikte el ele verelim. Çünkü toplum şiddetle değil, sevgiyle ayakta kalır.