Çumra 26 Haziran

Bir baktım ki; ne Ramazan arifesi, ne Bayram önü,

Yarın sokağa çıkma yasağı mı var dedim, yok.

Savaş mı çıkacak dedim, ondan da bir haber yok.

Aman Allah’ım bu nasıl bir kalabalık!

İnsanın adım atacak yeri yoktu,

Kasaların önü mahşer yeri gibi,

Herkesin elinde poşet poşet erzak,

Sanki yarın kıtlık başlayacak!

Düşündüm durdum,

Hikmetini çözemedim.

Bir yandan para yok diyoruz,

Bir yandan alışveriş arabaları ağzına kadar dolu.

Demek ki mesele para değilmiş,

Mesele kanaatmiş,

Mesele gönül doygunluğuymuş.

Eskiden köyde bir çuval un vardı,

Bir teneke yağ vardı,

Ama evin içi huzur doluydu.

Kimse yarın aç kalırım diye gece uykusundan uyanmazdı.

Komşunun tenceresi kaynıyorsa,

Bizim tencere de kaynıyor sayılırdı.

Şimdi bakıyorum…

Ev dolu, dolap dolu,

Ama gönüller hep aç.

Yetmiyor…

Doymuyor…

Yetinmeyi unuttuk.

Bak kardeşim,

Rızkı veren market değil,

Kasiyer değil,

Para hiç değil,

Rızkı veren Allah’tır.

Alan el mi üstündür, veren el mi? diye sorarlar ya,

Asıl mesele o değil.

Asıl mesele kanaatkâr gönüldür.

Kanaat olmayınca milyon da yetmez,

Kanaat olunca kuru ekmek bile ziyafettir.

Bu telaş, bu panik, bu yığma hali;

Bizi biz yapan değerlere yakışmıyor.

Yarın ne olur bilmeyiz ama

Bugün açgözlü olursak,

Yarın huzurlu olamayız.

Alalım,ama lazım olanı alalım.

Ama başkasının rızkını raftan süpürmeyelim.

Unutmayalım ki;

Bir evde bereket yoksa,

O evde bolluk da hayır getirmez.

Velhasıl kelam;

Pazar kalabalık, market dolu olabilir,

Ama gönüller boş kalmasın.

Biraz duralım,

Biraz düşünelim,

Biraz da şükretmeyi hatırlayalım.

Allah sonumuzu hayır etsin,

Bizi israftan da, açgözlülükten de muhafaza eylesin Amin...