Çumra 26 Haziran

Adı üzerinde milli olmak, kendini bu millete ait hissetmek, kendi milletinin dünya milletleri içinde öne çıkmasını sağlamak ve kendi içinde birliğe önem vermek ve birlikten güç doğar düşüncesiyle aynı dili konuşanları bir çatı altında toplamak, siyasi birliğe doğru yol almak idealine, fikri oluşuma milliyetçilik diyoruz. Kısaca "dilde birlik, fikirde birlik, işte birlik" diye ifade edilmiştir milliyetçilik.

Bu güzel kavramı daha doğrusu değeri, kimi ırkçılığa ve kafatasçılığa indirgiyor, İslamsız bir Türklüğü savunuyor. Kimisi de İslam -Türk sentezini yani kültürel milliyetçiliği savunuyor, ben de kendimi bu son grupta görüyorum. Bu memlekette yaşayıp, bu milletin bir çocuğu olarak dünyaya gelen hiç kimse aslını inkar etmez, Türklüğüyle de gurur duyar. Ama bizimle birlikte binlerce yıldır birlikte yaşayan başka bir etnik grubu da asla dışlamaz, aşağılamaz, yok saymaz. Evet Türk olmak bir irade meselesi değil, bir fıtrattır, kimse ana babasını inkar edemediği gibi Türklüğünü de yok sayamaz. Ama içimizde dönmeler, bu milletin tarihiyle barışık olmayanlar, bu milletin acılarını ve sevinçlerini paylaşmayan, bu milletin milli ve manevi değerlerini benimsemeyenler yok mu? Elbette var, ve bunlar bu milliyetçilik kavramının dışındadır. Ancak onlarla da birlikte yaşamak zorundayız. Şunu da belirtelim, milliyetçilik ümmetçiliğe aykırı değil. Ümmete mensup olmak bir irade işidir, bir millete aid olmak fıtridir. İrademiz de değildir. Bizler de Türk kavminden, islam ümmetindediniz. Dinimize göre diller ve renkler birer ayettir. Tanışmaya ve tanınmaya vesiledir, asla üstünlük değildir.

Son yıllarda milliyetçilik noktasında ülkemiz ve devlet politikamız büyük mesafeler almıştır. Başta Türkçenin farklı aksan, ağız ve şivelerini konuşan, çoğunlukta Müslüman olan ve yüzlerce sene evelden Türk ırkına mensup olan ve benzer kültürel değerleri benimseyen devletler ve topluluklar bir araya gelmiş ve Türk Birliği Teşkilatı kurulmuştur. Bu ülkeler arasında ekonomik işbirliği ve güvenlik dayanışması başlamıştır. Ayrıca ortak bir alfabe noktasında yol alınmıştır ilk Türk yazıtları olan Orhun Abidelerine giden yolu bizzat bizim devletimiz yapmış ve oraya bir müze kurmuştur. Yine Karabağ gibi bir Türk toprağı Ermeni işgalinden kurtarılmıştır.

Birileri bütün bu güzellikleri bize yaşatan bir Hükumeti, Türk karşıtlığıyla suçlayabiliyor, gayrı milli olmakla itham ediyor.

Evet, Kürtleri de bu ailenin asil bir üyesi görmek, kendi yerel dillerini ve kültürlerini unutturmadan yaşamalarını sağlamak, milliyetçiliğimize halel getirmez, aksine bu aileyi büyütür ve güçlendirir. Tarihin hiçbir döneminde Türklerle Kürtler ayrı hareket etmemiş, birlikte var olmuşlar, güçlü kalmışlardır. Bu açıdan Sayın Bahçeli'nin de, Sayın Erdoğan'ın da hakkını kimse inkar edemez. Otuz yıldır kodeste yatan bir terörist başına umut hakkı tanımak da milliyetçiliğe halel getirmez, barışın ve huzurun yolunu açar.

Hasılı milliyetçilik kimsenin tekelinde değil. Ben de bu milletin bir parçasıyım, bu ayyıldızlı bayrak benim de bayrağım diyen her Türk vatandaşı milliyetçidir.