Çumra 26 Haziran

A milli Takımımızın Portekiz’e yenilmesine sevinen DEM’li milletvekiline gurup toplantısında MHP Genel Başkanı Dr. Devlet Bahçeli cevabını verdi. Bizim çocuklarımız size cevap verecektir.

 Çekya maçını kazanarak A Milli Takım sporcularımız cevap verdi. Canı gönülden kutluyoruz.

Şimdi rakip Avusturya hazırlık maçının karşılığını vererek bir üst tura inşallah çıkarız.

*

Son günlerde Türkiye’nin her afat ve sendelemede mal bulmuş mağribi gibi felaket tellallığı yapanları hepsini not ediyoruz.

Bunun yanında Türkiyelilik şamatası ile Türk Milletine Türkiye Cumhuriyeti Devletine kinlerini kusanları da not ediyoruz. Ki, böylesi söylemler tarihi temeli olmayan, tarihte kullanılmamış ifadelerdir.

TÜRK’ÜM, TÜRK MİLLİYETÇİSİYİM VEYA TÜRKCÜYÜM denir.

Ne diyordu Mehmet Emin Yurdakul “Cenge giderken” şiirinde;

Ben Türk’üm; dinim, cinsim uludur;

Senem, özüm ateş ile doludur.

İnsan olan vatanın kuludur.

Türk evladı evde durmaz giderim.

Rahmetli Başbuğum “—Ne mozaiği ulan!” demişti.

*

Gelelim mal bulmuş mağribi gibi sözünün mahiyetine Afrika’nın kuzey kesimlerini ifade  eden Mağrip bölgesinin Endülüs Devletinin yıkılmasından sonra doğuya göçenler için söylenen bir benzetmedir.

Mağribiler muhtemelen zor durumda oldukları için doğuda yerleşik bir kısım Müslümanlar tarafından görülmüşlerdir.

Ya bizde ne manada kullanılmaktadır?

Yağmacı, pis bir açıkgöz" manasında "mal bulmuş mağribi misali sarılmak, sevinmek, atlamak " vs. şeklinde kullanılmaktadır.

Aslen gayet fakir, fukarayken üç beş parça bir şeyler bulduğunda sevinen zavallı mağribi, bu aşırı sevinci, görmemişliği ve aç gözlülüğü yüzünden günümüze gelirken, deyimleşmiş ve kalıplaşmış bu halini almıştır.

Konuşmacı anlatımını daha iyi anlaşılması için bu deyimleşmiş ve darbı mesele cümleyi kullanmaktadır.

Bulduğu bir haberi yahut başka bir işi bu işin aslını astarını, doğru olup olmadığını araştırmadan hemen kabul etmesi halidir de diyebiliriz.

Son günlerde ise bu tabir sıkça kullanılmaktadır.

Kurumlar arası, partiler arası, şehirlerarası, yıllardır Türk Sporunun temel taşı olan büyük kulüpler arası, cemaatler, fikirler arasında biri diğerinin açığını arar duruma mı gelmiştir.

Hani asgari müşterekte bir beraber olmak?

Nerde her ne şartta olursa olsun bütünlükten yana olmak?

Bütün değerlerimizin hepsi enaniyetle yani bencillikle mi tüketilmektedir?

Başka deyişle Türk Milletini ayakta tutan maddi- manevi değerler al takke ver külah hale gelemez.

Ne oluyor?

MAL BULMUŞ MAĞRİBİ GİBİ herkes nelere sarılmaktadır.