Çumra 26 Haziran

Kimisi çıkıyor Afrika’da 4-5 bin liraya kurban kesiyoruz diyor…

Bir başkası 6 bin, 6 500 diyor…

Filistin için 10 bin, 12 bin lira isteyenler var…

Türkiye’ye bakıyorsun küçükbaş hayvan olmuş 25-30 bin lira…

Büyükbaş olmuş 40-50 bin lira…

E şimdi insan ister istemez soruyor:

Bu işin doğrusu hangisi kardeşim?

Vallahi milletin kafası karışmış durumda…

Toplayan toplayana,vakıflar dernekler cemaatlar hatta sırada vatandaş bile kurban toplar olmuş,

Makbuz basan basana,

Reklam yapan yapana.

Ama işin içinde şeffaflık var mı?

İşte asıl mesele burada…

Bakın sevgili dostlar…

Kimse Afrika’daki garibana yardım edilmesin demiyor.

Kimse Filistin’deki mazlum unutulsun da demiyor.

Elbette yardım edelim…

Elbette kardeşliğimizi gösterelim…

Ama bu milletin aklıyla da kimse alay etmesin!

Şimdi soruyor vatandaş:

Türkiye’de bir koyun 25 bin liraysa, Afrika’da nasıl 4-5 bin liraya kurban oluyor?

Bu soru gayet normal bir soru…

Bunu soran adama kızamazsınız.

Çünkü millet artık güven arıyor güven!

Millet parasının nereye gittiğini bilmek istiyor.

Kesilen hayvan gerçekten kesiliyor mu?

Eti gerçekten fakire ulaşıyor mu?

Vekâlet hakkıyla yerine geliyor mu?

Yoksa dini duygular üzerinden bir sektör mü oluştu?

İnsanların kafasındaki en büyük yara budur işte…

Eskiden insanlar mahallede tanıdığı kasaba giderdi…

Köylüden hayvanını alırdı…

Gözüyle görürdü,

Elini sürerdi,

Kesim yapılırdı,

Et dağıtılırdı...

Şimdi ise her şey reklama döndü.

Bir bakıyorsun televizyonda,

Bir bakıyorsun sosyal medyada…

En ucuz kurban burada!

En hızlı organizasyon burada!

Sanki kurban ibadeti değil de market kampanyası mübarek!

Dostlar,Kurban; gösteriş değil ibadettir.

Kurban; reklam işi değil teslimiyet işidir.

Kurban; Allah’a yakınlaşmadır.

Ama üzülerek söylüyorum ki bazıları bu işi tamamen ticarete çevirmiş durumda.

Dinin en hassas noktalarından biri olan kurban ibadeti bile artık fiyat yarışına sokuldu.

Ucuz diye herkes doğru olmaz,

Pahalı diye herkes güvenilir de olmaz…

Önemli olan; dürüstlük, şeffaflık ve emanete sahip çıkmaktır.

Bakın sevgili dostlar…

Bu millet saf değildir.

Bu millet yardım etmeyi sever ama kandırılmayı sevmez!

Millet artık şu sorunun cevabını istiyor:

Benim verdiğim kurban bedeli gerçekten yerine gidiyor mu?

Eğer gidiyorsa, çıkın açık açık anlatın.

Kesimi gösterin.

Organizasyonu şeffaf yapın.

Milletin kafasında soru işareti bırakmayın.

Ama şunu da açık yüreklilikle söyleyelim sevgili dostlar…

Eğer biz illa ki kurban vekâleti vereceksek, o zaman devletimizin kurumu olan Diyanet İşleri Başkanlığı ve Türkiye Diyanet Vakfı tercih edilmelidir.

Çünkü dışarıda bizi ve devletimizi temsil eden, millet olarak güveneceğimiz ve güvenmemiz gereken en sağlam yer devletimizin kendi kurumlarıdır.

Elbette herkesin niyeti kendinedir…

Ama dini hizmette güven çok önemlidir.

Çünkü güven kaybolursa insanlar ibadetten bile şüphe etmeye başlar.

İşte en tehlikeli taraf da budur.

Allah bizleri dini ticarete çevirenlerden de,

Dini kullanarak milletin duygularını sömürenlerden de muhafaza eylesin.

Kurbanımız da niyetimiz de kabul olsun inşallah.