Çumra 26 Haziran

Kız kaçması veya kaçırılması olayı bize ait bir gelenektir ve kötü bir gelenektir. Son yıllarda cep telefonlarının ve internet ortamında chat yapma hastalığının yayılmasıyla, kız-ların kaçmasında büyük artışlar yaşanıyor. Mahkemelerdeki iş yoğunluğunun bir sebebi de bu tür hadiselerdir. Kimi aileler kaçma olayını büyütmüyor, anlaşmayı tercih ediyor, barış sağlıyor, düğün dernek yapılıyor, evlilik prosedürlerini ger-çekleştiriyorlar. Kimi aileler de bir inat uğruna gurur meselesi yapıyor, bir ömür küs kalıyor; kimisi kızıyla barışıyor, damadı kabul etmiyor, kimisi damadını da kabullenip damadın ailesini istemiyor. Kimileri de kızın saygısızlığını içine sindiremiyor, evlatlıktan reddediyor. Bir ömür boyu için için hem ana baba, hem de kız yanıyor.

     Özellikle Doğu bölgelerimizde kız kaçması olayı daha da büyütülüyor, aile dramlarına yol açıyor, cinayetler işleniyor, aile mahkemeleri kuruluyor, kız veya damat bir cinayete kur-ban gidiyor.

     Hâsılı Anadolu’da tahminlerime göre her dört aileden birisi kız kaçması olayından muzdarip,  yaralı. Her sokakta, her köyde, her sene mutlaka birkaç tane kız kaçması olayına şahit oluyoruz.

     Batı Avrupa’da ve diğer yörelerde kız kaçması olayını duymadım. Bu olay, daha çok Müslüman ülkelerde özellikle Türklerde gelenekleşen bir alışkanlık.

     Evet, batı ülkelerinde aile bağları daha gevşektir, düğünler daha ucuz ve basittir. Bizdeki söz kesme, nişan koyma, görü-cü usulü gibi kavramlar ve gelenekler oralarda yoktur. Evlilik bir imza ile gerçekleşir. Dolayısıyla kızlar kaçma, oğlanlar kaçırma gereği duymuyorlar.

      Kızın kaçmasıyla, kaçırılması olayları farklı değerlendi-rilmelidir. Kızın kaçması, gönüllü bir olaydır, kızın ve oğlanın yaşı tutuyorsa, on sekiz yaşını doldurmuşlarsa yasalarımıza göre bir cezay-ı müeyyidesi yoktur. Babaya anaya düşen, kabullenmek, olayı tatlıya bağlamak ve resmi prosedürü yerine getirip kızı sosyal ve kanuni haklarına kavuşturmak, sosyal güvencesini sağlamaktır. Kızın gönüllü kaçması ola-yında kız henüz on sekiz yaşında değilse ana babaya yetki verilmiştir. Kız on altı yaşından küçükse ana baba da yetkili değildir. Evlenmeleri, birlikte olmaları yasaktır. Burada uz-manlık alanım olmayan hukuki konulara fazla girmiyorum.

     Kız kaçırılması olayında cebir ve şiddet söz konusudur ve kanunlarımıza göre bu bir taciz, tecavüz, hürriyetleri kısıtlama ve baskı altına alma suçudur. Kanunumuzda farklı müey-yideleri vardır. Kızın yaşı tutmuyorsa müeyyidesi ağırdır. Kızın yaşı tutsa dahi zorla kaçırılma olmuşsa, kız ve ailesi de şikâyetçi ise, yine tecavüz suçundan dolayı erkek tutuklanır.

     Son yıllarda kız kaçırılması olaylarında artış yaşanıyorsa bunun bir sebebi de, kanunlarımızın caydırıcı olmaktan uzak olmasıdır. Hükümetimiz, Türk Medeni Kanununu ve ceza yasamızı tekrar gözden geçirmelidir.

      Evet, Anadolu’da günlük acılar yaşanıyor, kızlar kaçıyor, kaçırılıyor, analar babalar ağlıyor, televizyon ekranlarına çıkıyor, aylaca kızının izini sürüyor, haberini alamıyor. Bütün bu olaylara yeni bir bakış açısı getirilmeli, kızların kaçması veya kaçırılası olaylarının nedenleri irdelenmeli, çözüm yolları aranmalı, kızların kaçmasını en aza indirmek için devlet yeni politikalar üretmeli, evlilikler kolaylaştırılmalı, bu çerçevede evlilik fonları kurularak evlenemeyen gençler desteklenmelidir.