Çumra 26 Haziran

İnsan ister istemez soruyor:

Yahu Allah aşkına, bu enflasyon nerede düşüyor?

Markete gidiyorsun, elin cebine gitmeye korkuyor.

Pazara çıkıyorsun, birkaç parça sebze meyve alıyorsun, poşetin içi boş ama cüzdanın içi daha da boşalıyor.

Akaryakıt desen almış başını gidiyor.

Mazot 91,19 TL!

Bu mazot tarlaya giden çiftçinin maliyeti değil mi?

Kamyoncunun, nakliyecinin maliyeti değil mi?

Otobüsün, minibüsün, servisçinin maliyeti değil mi?

Mazotun fiyatı arttığında sadece depodaki mazot pahalanmıyor. Tarladan sofraya kadar her şeyin fiyatı etkileniyor.

Ama biz hâlâ Enflasyon düşüyor sözünü duyuyoruz.

Peki vatandaş neden bunu cebinde hissedemiyor?

Emekliye soruyorsun:

Geçinebiliyor musun?

Cevap belli…

Maaş daha ayın ortasını göremeden eriyor.

Kirayı öde, faturayı öde, mutfak masrafını karşıla, ilaç al, ulaşım masrafını öde…

Sonra dönüp emekliye, Enflasyon düşüyor de!

Kardeşim, vatandaş rakamlarla değil, mutfakla ölçüyor enflasyonu.

Vatandaşın ekonomisi televizyon ekranında değil; markette, pazarda, akaryakıt istasyonunda, kasada yaşanıyor.

Benim derdim kimseyi kötülemek değil.

Benim derdim, vatandaşın derdini dile getirmek.

Çünkü bu memleket hepimizin.

Devlet bizim, millet bizim.

İktidar da bizim, muhalefet de bizim.

Ama vatandaşın çektiği sıkıntıyı görmezden gelmek, Her şey güzel gidiyor demekle hayat güzelleşmiyor.

Vatandaşın cebine girmeyen ekonomi, vatandaşın sofrasına yansımayan düşüş, vatandaşın hayatını rahatlatmayan rakam ne kadar anlamlı?

Bugün mazot 91,19 TL olmuşsa…

Markette fiyatlar yükseliyorsa…

Pazarda vatandaş filesini dolduramıyorsa…

Emekli maaşıyla ay sonunu getiremiyorsa…

Esnaf siftah yapmakta zorlanıyorsa…

O zaman bir kez daha soralım:

Enflasyon nerede düşüyor?

Biz de görelim…

Çünkü milletin görmek istediği açıklama değil, cebinde hissedeceği bir rahatlama.

Millet artık rakam değil, geçinebileceği bir hayat istiyor.