Çumra 26 Haziran

2026 yılı ocak ayının ilk haftasında geçen yıllarda olduğu gibi emekliler arasında Memur emeklisi, SSK, BAĞ-KUR emeklisine ayrı ayrı zam vererek hayal kırıklığı zincirine bir halka daha eklediler. Aynı tas aynı hamam devam edilmektedir.

Ha unutmadan son olarak en düşük emekli aylığını 20 bin liraya çıkararak emekliler arasında bir başka ayrıştırma ortaya çıkarma mahareti göstermiş oldular.

Öte yandan sosyal medyada Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Üyesi İdris Bozkurt fetva vermiş;

“Torpille girilen bir işte, işe giriş şekli hoş olmasa da; işe girdikten sonra oradan elde edilen kazanç helalıdır.”

Fetvası yaralarımızı tekrar deşmiştir. Özellikle 2010’lu yıllarda sınavlarda yapılanlarla belli bir kesime yaptıkları kazanımları tekrar anımsatmış oldular.

Yıllarca öğretmen olma hayaliyle okullarını bitirenlerin, sınavlarda yapılan haksız rekabetle devre dışı kalan çocuklarımızın kul hakkına girilmemiş mi oluyor?

Bu fetva ile üstü kapanıyor mu?

Bütün yapılanlar üstü üstüne birikiyor. Bizden önce yaşamışlarımız; “İrkinti yoğurdun yağı çok çıkar.” Derlerdi. Burada irkintinin anlamı birikmiş demektir.

Sürüyü üç beş sağım yapıp oluşan sütü yoğurt çoğalınca yayıkta yaymakla elde edilen yağ.

Mecazi olarak bir şeylere sabredip sabredip bir sure sonra patlamak ve olduğundan daha fazla tepki vermek....ilk anda tepki versek patlama olmayacak, ama biriktirip patlayınca çok fazla tepki verilmesine Anadolu Türk insanı böyle ifade etmiştir....

Sosyal medyada feryat eden emeklilere, biri de yorum yapıyor;

--- Suriye gibi mi olalım?

Emekli ve çalışanın hakkını alabilmesini Suriye'nin durumuna düşme sebebi sayabilecek bir kafa bu ülkede oksijeni israf etmektedir.

Ve böylelerini bulabildiği için iktidarlar emekliyi ve dar gelirliyi pervasızca, böcek gibi ezebilmektedir. Diyen Halil Kaya Başkana selam olsun.

Ancak, bütün olarak yarınlarda sandıkta, gönüllerde ve daha ötesinde Mahkemei Kübra’da değerini yani karşılığını muhakkak bulacaktır…

**

Çıkıya attığım “Hem çocuk, hem akıllı!” alıntısıyla yazımızı bitirelim mi?

“Birkaç senelik evli çiftin bir bebekleri olur. iki yaşına geldiğinde; bebeğin çok farklı ve insan üstü kabiliyetleri olduğu ortaya çıkar.. üç yaşına geldiğinde yetişkin bir insan gibi konuşur..

Beş yaşında, aklınıza gelen her dilde okuyup yazmaya başlar..

On yaşında ileri matematik profesörleriyle ileri konularda açık oturumlara katılır..

On üç yaşında gelecekle ilgili inanılmaz tahminlerde bulunmaya başlar...

Bir gün çocuk:

'Tam bir sene sonra bugün ben öleceğim.... Ben öldükten iki sene sonra, 5 Kasım günü annem ölecek.. Annem öldükten üç sene sonra da 15 Haziran'da babam ölecek.'

Annesi ve babası çok şaşırırlar..

Gerçekten de bir sene sonra çocuk ölür...

Baba çok uyanık olduğu için karısını hemen milyarlar değerinde sigorta yaptırır...

iki sene sonra da 5 Kasım günü anne ölür....

Baba üç senelik ömrü kaldığını bildiğinden, sigortadan aldığı milyarlarla seyahatlere çıkar ve parayı birbirinden güzel hanımlarla yer bitirir.

Hatta evini bile 16 Haziranda boşaltmak şartıyla satarak alemler yapar ve son günlerini bekler...

Ölümüne bir gün kala son parasıyla bir Ukraynalı kız kiralar, önce jakuzide eğlenirler, sonra da yatak odasında zevk dolu saatler geçirir..

Adam her şey bittiğinde gözlerini kapatır ve:

'Vay be yarın ölmüş olacağım.. Karım olmadan üç sene ne hayat geçirdim

Ama! Her şeyi yaptım, dolu dolu yaşadım, helal olsun bana' diyerek, alkolün de verdiği rehavetle ve yorgunlukla uykuya dalar..

Ama o da ne...... sabah bir de gözlerini açar ki hala yaşıyor.

Yatakta şaşkınlık içinde bakınırken geceyi beraber geçirdiği genç kız çığlık çığlığa koşarak içeri girer...

'Lütfen hemen aşağı gelin, uşağınız salonda boylu boyunca uzanmış yatıyor. Yüzü de bembeyaz, galiba dün gece ölmüş!'

Fakat kendini çocuğun babası sanan ve bütün planlarını çocuğun babası olmak üzerine yapan adam aldanmış. Sıfırı tüketmiş ve ortada kala kalmış..

Çocuk yine doğru söylemiş.

Çocuğun gerçek babası olan uşak ölmüş.

Hani derler ya bundan nasıl ders alacağız?