Çumra 26 Haziran

Herkes bir öneri sunuyor, fikrini belirtiyor. İstiyoruz ki bizim de bir tuzumuz bulunsun, bir öneri de bizim olsun, belki birileri duyar.

Evet, 4+4+4 sistemi bu ülkede tutmamıştır. Bu sistem bizim ülke gerçeklerimize uymamaktadır. 28 Şubat günlerinden önceki 5+3+3 sistemi bundan daha iyiydi. Hem meslek liseleri, hem imam hatip okulları öğrenci bulabiliyordu. Mecburi sistem sadece beş yıldı, kalan altı yıl yani orta ve lise eğitimi tercihe bırakılmıştı. Meslek liselerinin orta kısımları da açıktı, öğrenciler meslek eğitimine 12 yaşında başlıyordu. Beşinci sınıftan sonra Kur'an kursları da kapılarını açıyor, birçok mütedeyyin aile çocuğunu en az bir yıl Kur'an eğitimine gönderiyordu. Taşımalı sistem olmadığı için özel ve devlet yurtları doluydu. Öğrenciler yatılı okumanın avantajlarını da görüyordu ve eğitimin kalitesi yüksekti.

Bu güne gelince, meslek liseleri cazibesini kaybetti, para teşvikleri olmasa kapanma noktasına gelecek. İmam hatip okullarında da seksenli- doksanlı yılların güveni ve itibarı kalmadı. Bu okullar da itibar ve iltifat görmeli, gerekirse sosyal ve fen bölümleri olarak iki bölüme ayrılmalı. Fen bölümlerinde dini dersler daha az olmalı, öğrenciler tıp ve mühendisliği daha kolay kazanabilmelidir.

Benim yeni sistem önerime gelince; dört yıllık ilk kademe altı yıla çıkarılmalı ve mecburi olmalı. Orta ve lise de tercihli olarak üçer yıla indirilmeli. Yani yeni sistem 6+3+3 olmalı, sadece ilk kademe temel eğitim olarak mecbur olmalı. Beş ve altıncı sınıfta dileyenler için Kur'an eğitimi veya meslek eğitimi ağırlıklı seçmeli dersler olmalı. Bu arada hafız olmak isteyenlere de fırsat verilmeli.

Bu milletin çobana da, demirciye de, tamirciye de ihtiyacı var. Sanayide ustalar çırak bulabilmeli. Çıraklık için 12-13 yaşı idealdir. Yani altıncı sınıfı bitiren çocuklar çıraklık okullarına devam ederek usta olabilmelidir.

Taşımalı eğitimden vazgeçilip yatılı eğitime teşvikler verilmeli, özel yurtların da ücreti devlet tarafından karşılanmalıdır.

Öğretmen seçiminde daha hassas olunmalı, gerçek eğitimciler öğretmen olmalıdır ve öğretmenliğe itbar kazandırılmalı. Bundan böyle eğitim sistemi yaz -boz tahtası olmaktan çıkarılmalıdır.