Çumra 26 Haziran

İki binli yılların başında 180 dolar civarında olan asgari ücret, bugün 650 dolar civarındadır. Yıllarca 300 doları hiç geçmemiştir. Bugün dolar bazında yani alım gücü noktasında asgari ücret eskiye göre iyidir, Avrupa ortalamasının yarısıdır. Ülkemizde birçok gıda maddesinin fiyatı da Avrupa ülkesinin yarısıdır. Sadece altın ve ev kiralarındaki artış asgari ücretin artışının önünde olmuştur. Bunun da sebebi dışarıda altının ons fiyatının çok artması ve ülkemizde büyük bir depremin olmasıdır. Dolayısyla gelişmekte olan ve rekabet içinde bir ülke için daha fazla bir asgari ücret, işvereni zora sokabilir, ihracatımızı olumsuz etkiler, yatırımların daha ucuz ülkelere kaçmasına sebep olur.

Burada işverene görev düşmektedir. Devlet asgari ücretten vergi almayarak görevini yapmıştır . İmkanı olan işverenler asgari ücretin üzerinde maaş vererek işçisini kollamalı, üretimi bu şekilde artırmalıdır . Şu gerçek ki karnı doyan için daha verimli çalışır ve kalifiye olmak için uğraşır ve bundan da işveren kazanır. Kalifiye olan yani mesleğinde usta olan elemanı kimse işten çıkarmaz ve daha fazla maaş vererek işin başında tutar.

Sonuç olarak asgari ücret geçim maaşı değil, işe başlama ve iş öğrenme maaşı. İşçi işini kısa zamanda kavramalı ve ustalık maaşı almalı. Üretim arttıkça bundan üreten işçi de faydalanmalı. Artık işçiye göre iş devri kapandı, işe göre işçi devri başladı. İşçi ehliyetli ve aranan eleman olmalı. Yani işveren artık ilanlarla işçi arar duruma geldi. İşgücü eskiye göre bugün daha pahalı.

Devlet denetimleri artırmalı, işçiye zulmeden işverenleri cezalandırmalı, vergi kaçıranların üzerine çökmelidir. Devlet, işçi ve işveren arasında adaleti sağlamalı, zayıf olanı himaye etmelidir.